آرامستان، محل آرامش نه هیاهو
در سالهای اخیر و بهویژه پس از دوران کرونا، چهرهی آرامستان «بهشت رحمت» شهرکرد دستخوش تغییر شد. تعطیلی موقت مساجد برای پیشگیری از شیوع بیماری باعث شد آیینهای سوم، هفتم و سالگرد درگذشتگان به آرامستان منتقل شود. تصمیمی که در ابتدا اقدامی موقت بود، اما با گذشت زمان به رویهای رایج تبدیل شد؛ رویهای که آرامش فضا را گرفت و گاه صدای باندها، ازدحام جمعیت و تداخل چند مجلس در کنار هم، حرمت مکان را کمرنگ کرد.
اکنون با تصمیم و هماهنگی معاونت سیاسی امنیتی استانداری، فرمانداری، شورای اسلامی شهر، شهرداری شهرکرد، سازمان مدیریت آرامستانها، سازمان تبلیغات اسلامی، نیروی انتظامی و دادگستری، مقرر شده است روند برگزاری مراسمها ساماندهی و به رویهی پیشین بازگردد. این تصمیم، نه بهعنوان محدودیت، بلکه گامی در جهت احیای آرامش، نظم و حرمت جمعی است.
بازگشت به سادگی، بازگشت به معناست. در فرهنگ دینی و اجتماعی ما، وداع با عزیز از دسترفته همواره با وقار و فروتنی همراه بوده است. اما در سالهای اخیر، برخی از مراسمها رنگ و بوی تجمل و نمایش به خود گرفتهاند. در حالیکه یاد و بزرگداشت درگذشتگان، نیازی به هیاهو ندارد. بازگشت به مراسمهای ساده، در واقع بازگشت به اصالت فرهنگی ماست؛ فرهنگی که ارزش را در معنا میبیند نه در ظاهر.
سادگی در برگزاری مراسمها، افزون بر حفظ حرمت مکان، به کاهش فشار مالی بر خانوادههای داغدار نیز کمک میکند. در شرایط اقتصادی امروز، بسیاری از خانوادهها توان هزینههای سنگین و تشریفات پرهزینه را ندارند اما از ترس قضاوت اجتماعی، ناچار به انجام آن میشوند. سادهسازی مراسمها فرصتی است برای رهایی از این فشار اجتماعی و تمرکز بر اصل ماجرا: تسلیت، همدلی و دعا برای آرامش روح از دسترفته.
از سوی دیگر، این طرح به آرامش روانی بازماندگان نیز کمک میکند. خانوادهای که در غم از دست دادن عزیزش است، بیش از هر چیز به سکوت، احترام و محیطی آرام برای دعا و یادآوری نیاز دارد. برگزاری همزمان چند مجلس با صدای بلند نه تنها آرامش فضا را میگیرد، بلکه بیاختیار به احساسات بازماندگان دیگر لطمه میزند. اجرای طرح جدید، بازگرداندن حق آرامش برای همهی خانوادههاست.
اجرای درست این برنامه بدون همکاری مردم و مداحان ممکن نیست. همراهی خانوادهها در رعایت نظم، کاهش صدای سیستمهای صوتی، و پرهیز از استفاده از اشعار یا موسیقیهای نامناسب، نشاندهندهی بلوغ فرهنگی شهروندان شهرکرد است. همچنین مقرر شده مداحان مجاز از فهرست دارای مجوز رسمی انتخاب شوند و به جای اشعار غیرمرتبط، از قرائت قرآن و ادعیه بهره گیرند تا فضا معنویتر و آرامتر شود.
در این مسیر، رسانهها، روحانیون، و فعالان فرهنگی نقش مؤثری دارند. اطلاعرسانی دقیق، گفتگوهای فرهنگی و تبیین فلسفهی این تصمیم، افکار عمومی را از “محدودیت” به سمت “فرهنگسازی” سوق میدهد. این طرح در حقیقت حرکتی اجتماعی است برای بازگرداندن وقار، آرامش و شأن انسانی به آیینهای وداع.
آرامستان «بهشت رحمت» نه محل تجمع و صدا، بلکه خانهی سکوت و تفکر است؛ جایی که انسان در آن به یاد گذر عمر، به خود و زندگی میاندیشد. بیایید با همراهی یکدیگر، این طرح فرهنگی را به فرصتی برای احیای حرمت، سادگی و آرامش جمعی تبدیل کنیم.
بازگشت به آرامش، بازگشت به خویشتن است.